Dijital Beşikten Sanal Mezara Gerçek-Sanal Dünyadaki Etik Sorunlar

Özet

Yeni medyanın başlangıç yıllarında, araştırmacılar iki dünya hakkında konuşurlardı: gerçek dünya ve sanal dünya. Semantik algoritmalar, arttırılmış gerçeklik ve yapay zekâ gibi ortaya çıkan teknolojiler bu iki dünyayı birleştirmişti. Bankacılık, adliye, kamu yönetimi gibi bazı hizmet sağlayıcıları halen “iki dünya” kavramı etrafında çalışmaya devam etse de, gündelik deneyimler dijital teknoloji kullanıcılarını şu gerçekliğe alıştırmakta: gerçek Gerçek ve sanal “dünyalar” artık birbirinden ayrılamazlar. Bu paradoks kullanıcılarda öfke yaratıp pek çok etik sorunlara sebebiyet verebilir.
Bu çalışmada ilk olarak; güncel yeni medya ortamına dair gözlemlere yer verilmektedir. Algoritmaların, chat-botların (rehber robot), robotların, kobotun (işbirlikçi robotlar) ve yapay zekâ sistemlerinin hep birlikte hem iletişimci fail kavramının yenilenmesini hem de söylemsel malzeme düğümü olarak adlandırılan yeni bir kavramla birlikte kullanıcıların dijital eğitimini yeniden düşünmeyi teşvik ettiğine işaret edilmektedir. İkinci kısımda ise, bazı örneklere dayanarak “tek dünya” kavramı açıklanacaktır. Bu örneklerin amacı, yeni medyanın dijital beşikten sanal mezara kadar beşer kullanıcıya eşlik ettiğini göstermek veya başka bir deyişle, dijitalleştirilmiş “tek dünyamızda” ebeveynlerin çocuklarıyla ilgili aşırı paylaşım yapmaları (oversharenting) ve dijital mirası idare etmek gibi hayatımızı ilgilendiren belirli etik sorunları resmetmektir.

Bu web sitesinde yayınlanan yazıların tüm hakları ViraVerita.org'a aittir. Kaynak gösterilmesi durumunda dahi yazının tamamı izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan yazıya aktif link verilerek kullanılabilir. Yayınlanan yazıların sorumluluğu yazarlara aittir.
Go to top